Je hebt inzicht. Je herkent de patronen.
Je weet wat er is gebeurd.
En toch.
Toch schiet je soms ineens in die oude pijn.
Toch voel je je klein op momenten dat je dat helemaal niet wilt.
Toch hoor je soms nog die stem. Die van hem. Die van haar.
Alsof hij of zij er nog steeds bij is.
Herkenning
Kennis met je verstand is één ding. Maar het gevoel? Dat is een andere tak van sport.
Je bent al een tijdje bezig met herstel. Je hebt stappen gezet. Echte stappen.
Maar ergens merk je dat weten niet genoeg is. Dat er nog iets zit wat je tegenhoudt. Dat je steeds weer teruggetrokken wordt naar hetzelfde gevoel.
Je herkent misschien dit:
- Je weet wat er is gebeurd, maar je reageert soms nog alsof je er middenin zit
- Je schiet in die oude pijn zonder dat je begrijpt waarom
- Je hoort soms nog die stem in je hoofd, die van hem of haar
- Je bent constant alert, ook als er geen gevaar is
- Je twijfelt aan jezelf, ook als je dat allang niet meer wilt
- Je voelt dat je er klaar voor bent om de volgende stap te zetten, maar je weet niet hoe
Dat is niet omdat je het niet goed genoeg hebt gedaan. Dit is het innerlijk kind dat aandacht vraagt.
Echte heling gaat dieper dan inzicht alleen.
